smak roślin »

Listopad 27, 2016 – 7:56 pm | czytano 605 razy

      Aura nasza, codzienna zmusza do wycieczek w inne rejony, wycieczek myślowych rzecz jasna – więc może proszę teraz odwiedzić na chwilę Amerykę Południową, wyobrażając sobie jej słońce, upał i zieleń.
Szczególnie łatwe …

Read the full story »
ciało roślin

Budowa roślin jest fascynująca – od włoska na liściu po korzeń sekwoi. Wystarczy patrzeć.

życie roślin

Rośliny żyją cicho mimo, że cała ich fizjologia to prawdziwa wrzawa.

charakter roślin

Rośliny to dopiero mają charakter – zwany czasem ekologią biochemiczną. Nie szkodzi.

kultura roślin

Kłaniam się nisko patrząc na rolę roślin w tworzeniu cywilizacji.

smak roślin

A do tego wszystkiego – można i trzeba je jeść.

Home » ciało roślin, główna

Dlaczego kora to nie korek?

Submitted by on Listopad 27, 2012 – 8:46 pm | czytano 1 978 razy

Peryderma to wtórna tkanka okrywająca (zastępująca pierwotne), pojawia się nie od razu i nie u wszystkich roślin, a tylko u tych które wtórnie przyrastają na grubość np. u drzew. Tworzy się na pędach oraz korzeniach. 

Ojcem założycielem tej tkanki jest felogen zakładający się często we floemie, czyli w najbardziej zewnętrznych strefach łodygi, pnia. Felogen dzieli się w kierunku promieniowym (peryklinalnie) tworząc na zewnątrz komórkę felemu (korka), a do środka felodermę.
Komórki korka odkładają od środka, na ścianę komórkową – suberynę,  szybko umierają i wypełniają się powietrzem. Czyni to go lekkim i niedostępnym dla wody. Dlatego też, najlepiej pływają łódki z kawałka kory, a nie z drewna. Feloderma zachowuje życie, ściśle przylega do felogenu. Uważa się ją za swoisty „kanał odżywiający” między dzielącym się felogenem, a funkcjonującym floemem.

Kora, to po botanicznemu martwica korkowa.

Martwica korkowa sosny zwyczajnej

Martwica korkowa sosny zwyczajnej

Trzymając w ręku kawałek kory starej sosny czy dębu, gołym okiem można zauważyć komórki perydermy jako jasne linie, łukowato wygięte i zamykające między sobą floem (ciemnobrązowy). Jest to martwica korkowa – korowina. Martwica korkowa tworzy się przez lata, w powtarzających się pewnych cyklach działania felogenu. W przypadku sosny, zakłada się głębiej, we floemie nowy felogen i  tym samym nowa peryderma niejako podcina, żyjący floem nad nim położony.

Istnieją jednak takie drzewa np. buk u których felogen nie zamiera po odłożeniu się nowej warstwy perydermy, a funkcjonuje całe życie. Ich kora jest przez to cienka. U niektórych odnowienie zachodzi dopiero po kilku- kilkunastu latach (sosna, świerk) czy nawet po kilkudziesięciu jak jest u grabu czy jodły. 

Na koniec bardzo prosta animacja – ilustracja, przedstawiająca jak się rzeczy mają :